Γκαρσόνα

Ανατύπωση από τον δίσκο Columbia DG 6281.
Σχολιάζοντας το τραγούδι αναφέρει η Αλεξάνδρα Καρίνα (βλ. "Επαγγέλματα και ονόματα γυναικών ως έμφυλες αναπαραστάσεις στο αστικό λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι", Διπλωματική εργασία, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Παιδαγωγική Σχολή, Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, Θεσσαλονίκη, Μάιος 2018, σελ. 48-49): «Σημαντικό τραγούδι γιατί είναι από τα λίγα που η γυναικεία φιγούρα αφηγείται την ιστορία της σε πρώτο πρόσωπο. Η γυναικεία ταυτότητα στο Ρεμπέτικο τραγούδι καθορίζεται συνήθως μέσα από τη ματιά του άνδρα που τραγουδάει γι’ αυτές, δηλαδή η ταυτότητα του γυναικείου φύλου ετεροκαθορίζεται. Η Σοφία Λογοθέτη αναφέρει ότι κατά τον Heidegger και το Σαρτρ η έννοια ταυτότητα σημαίνει την συνείδηση του εαυτού σε αντίθεση με τη συνείδηση του κόσμου. Οι γυναίκες αυτοκαθορίζονται μέσω των "άλλων" και των θεσμών που είτε τις επιβραβεύουν είτε όχι. Έτσι η ταυτότητα των γυναικών καθορίζεται ως εξαρτημένη από τον έξω κόσμο παρά την ανάγκη μιας βαθύτερης γνώσης του περιβάλλοντος των γυναικών ώστε να δομηθεί μια πιο ισχυρή ταυτότητα που θα την οδηγήσει σε μια πιο ώριμη συνειδησιακή κατάσταση (Λογοθέτη, 1998:163, 169).
Η συμπεριφορά που παρουσιάζεται μέσα από το τραγούδι Η Γκαρσόνα, ταιριάζει με το σχολιασμό που γίνεται από τη Β. Μενίκη στο κεφάλαιό της Γλώσσα και φύλο του συλλογικού τόμου Η πτώση των φύλ(λ)ων: κείμενα-προτάσεις για το σεξισμό και τη βία. Εκεί επισημαίνεται η ύπαρξη λέξεων που παρουσιάζουν τη γυναίκα ως υποκείμενο που υφίσταται χωρίς να δρα. Από την άλλη μεριά όταν αυτή εμφανίζεται ως υποκείμενο που πράττει, οι ποιότητες που αποδίδονται στις πράξεις της ή στην ίδια εμπεριέχουν δόλο, πονηριά, ανεντιμότητα και ύπουλη δράση. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί μπορεί να είναι: ξελογιάστρα, διαβολογυναίκα, αντροχωρίστρα (Μενίκη, 2002:63).
Ο δόλος που έμμεσα εμφανίζει η εργαζόμενη γκαρσόνα είναι ότι χρησιμοποιεί τη γοητεία της με μοναδικό σκοπό το κέρδος κι όταν αρχίζω τις γλυκές ματιές, τότε μεθάνε όλοι τρεις φορές. Επίσης, εντύπωση προκαλεί και η τελευταία στροφή όπου ενδεχομένως εμφανίζει ύπουλη δράση αφού ομολογεί ότι Κι όταν μου πει κανείς πως μ’ αγαπά, πληρώνει τρεις φορές τη μια οκά του ρίχνω μέσα στο κρασί νερό, και τον ταράζω στο λογαριασμό. Δηλαδή, σε αυτό το τραγούδι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, όπου η γυναίκα εμφανίζεται ως υποκείμενο που πράττει, στερεοτυπικά παρουσιάζεται ως γυναίκα "αμφιβόλου ηθικής".
Σχολιασμός στο τραγούδι "Η Γκαρσόνα" γίνεται και από το Γεωργιάδη ο οποίος την αναφέρει ως μία τετραπέρατη γυναίκα που ξέρει να αμύνεται και να δίνει μαθήματα σε αυτούς που την παρενοχλούν ή τη φλερτάρουν. Αναφέρεται ως μία από τις περήφανες γυναικείες φυσιογνωμίες που ανήκουν στην εργατική τάξη (Γεωργιάδης, 1993). Η οπτική του Γεωργιάδη συνάδει περισσότερο με μία ιστορική ανάλυση των κοινωνικών εξελίξεων τη δεκαετία του τριάντα και την είσοδο της γυναίκας στην εργασία ως μέρος της "τιμημένης εργατιάς"».

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Τούντας Παναγιώτης
Ερμηνευτής:
Αμπατζή Ρίτα
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Λαϊκή ορχήστρα
Χρονολογία Ηχογράφησης:
05/1937
Τόπος Ηχογράφησης:
Αθήνα
Γλώσσα:
Ελληνικά
Χορός:
Χασάπικος
Εκδότης:
Columbia USA
Αριθμός Καταλόγου/Σειράς:
56379-F
Αριθμός Μήτρας:
XCO 21542
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:20
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 12'' (30 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_56379_Garsona
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Γκαρσόνα", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=4167

Ανατύπωση από τον δίσκο Columbia DG 6281.
Σχολιάζοντας το τραγούδι αναφέρει η Αλεξάνδρα Καρίνα (βλ. "Επαγγέλματα και ονόματα γυναικών ως έμφυλες αναπαραστάσεις στο αστικό λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι", Διπλωματική εργασία, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Παιδαγωγική Σχολή, Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, Θεσσαλονίκη, Μάιος 2018, σελ. 48-49): «Σημαντικό τραγούδι γιατί είναι από τα λίγα που η γυναικεία φιγούρα αφηγείται την ιστορία της σε πρώτο πρόσωπο. Η γυναικεία ταυτότητα στο Ρεμπέτικο τραγούδι καθορίζεται συνήθως μέσα από τη ματιά του άνδρα που τραγουδάει γι’ αυτές, δηλαδή η ταυτότητα του γυναικείου φύλου ετεροκαθορίζεται. Η Σοφία Λογοθέτη αναφέρει ότι κατά τον Heidegger και το Σαρτρ η έννοια ταυτότητα σημαίνει την συνείδηση του εαυτού σε αντίθεση με τη συνείδηση του κόσμου. Οι γυναίκες αυτοκαθορίζονται μέσω των "άλλων" και των θεσμών που είτε τις επιβραβεύουν είτε όχι. Έτσι η ταυτότητα των γυναικών καθορίζεται ως εξαρτημένη από τον έξω κόσμο παρά την ανάγκη μιας βαθύτερης γνώσης του περιβάλλοντος των γυναικών ώστε να δομηθεί μια πιο ισχυρή ταυτότητα που θα την οδηγήσει σε μια πιο ώριμη συνειδησιακή κατάσταση (Λογοθέτη, 1998:163, 169).
Η συμπεριφορά που παρουσιάζεται μέσα από το τραγούδι Η Γκαρσόνα, ταιριάζει με το σχολιασμό που γίνεται από τη Β. Μενίκη στο κεφάλαιό της Γλώσσα και φύλο του συλλογικού τόμου Η πτώση των φύλ(λ)ων: κείμενα-προτάσεις για το σεξισμό και τη βία. Εκεί επισημαίνεται η ύπαρξη λέξεων που παρουσιάζουν τη γυναίκα ως υποκείμενο που υφίσταται χωρίς να δρα. Από την άλλη μεριά όταν αυτή εμφανίζεται ως υποκείμενο που πράττει, οι ποιότητες που αποδίδονται στις πράξεις της ή στην ίδια εμπεριέχουν δόλο, πονηριά, ανεντιμότητα και ύπουλη δράση. Τέτοιοι χαρακτηρισμοί μπορεί να είναι: ξελογιάστρα, διαβολογυναίκα, αντροχωρίστρα (Μενίκη, 2002:63).
Ο δόλος που έμμεσα εμφανίζει η εργαζόμενη γκαρσόνα είναι ότι χρησιμοποιεί τη γοητεία της με μοναδικό σκοπό το κέρδος κι όταν αρχίζω τις γλυκές ματιές, τότε μεθάνε όλοι τρεις φορές. Επίσης, εντύπωση προκαλεί και η τελευταία στροφή όπου ενδεχομένως εμφανίζει ύπουλη δράση αφού ομολογεί ότι Κι όταν μου πει κανείς πως μ’ αγαπά, πληρώνει τρεις φορές τη μια οκά του ρίχνω μέσα στο κρασί νερό, και τον ταράζω στο λογαριασμό. Δηλαδή, σε αυτό το τραγούδι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, όπου η γυναίκα εμφανίζεται ως υποκείμενο που πράττει, στερεοτυπικά παρουσιάζεται ως γυναίκα "αμφιβόλου ηθικής".
Σχολιασμός στο τραγούδι "Η Γκαρσόνα" γίνεται και από το Γεωργιάδη ο οποίος την αναφέρει ως μία τετραπέρατη γυναίκα που ξέρει να αμύνεται και να δίνει μαθήματα σε αυτούς που την παρενοχλούν ή τη φλερτάρουν. Αναφέρεται ως μία από τις περήφανες γυναικείες φυσιογνωμίες που ανήκουν στην εργατική τάξη (Γεωργιάδης, 1993). Η οπτική του Γεωργιάδη συνάδει περισσότερο με μία ιστορική ανάλυση των κοινωνικών εξελίξεων τη δεκαετία του τριάντα και την είσοδο της γυναίκας στην εργασία ως μέρος της "τιμημένης εργατιάς"».

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Τούντας Παναγιώτης
Ερμηνευτής:
Αμπατζή Ρίτα
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Λαϊκή ορχήστρα
Χρονολογία:
05/1937
Τόπος:
Αθήνα
Γλώσσα:
Ελληνικά
Χορός:
Χασάπικος
Εκδότης:
Columbia USA
Αριθμός Σειράς:
56379-F
Αριθμός Μήτρας:
XCO 21542
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:20
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 12'' (30 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_56379_Garsona
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Γκαρσόνα", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=4167

Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης