Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας Ι

Πιθανώς πρόκειται για τη μουσική που συνέθεσε ο Ανδρέας Σάιλερ για το ομώνυμο έμμετρο δραματικό ειδύλλιο που έγραψε ο Δημήτρης Κορομηλάς το 1890. Σύμφωνα με όσα γράφει η Μαρία Μπαρμπάκη στο σύγγραμμά της "Όψεις της μουσικής ζωής στα ελληνικά αστικά κέντρα το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα", Κεφ. 4 "Η μουσική στο ελληνικό θέατρο το β΄μισό του 19ου αιώνα" ([ηλεκτρ. βιβλ.] Εκδόσεις Κάλλιπος, Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών): "Παράλληλα με τα κωμειδύλλια και τις κωμωδίες παρουσιάζεται από σκηνής το είδος του δραματικού ειδύλλιου, στο οποίο πολλές φορές ενσωματώνεται μουσική. Το δραματικό ειδύλλιο είναι πάντα έμμετρο σε αντίθεση με το κωμειδύλλιο που είναι σε πεζό λόγο. Περιέχει πολύ περιορισμένο αριθμό τραγουδιών, τα οποία είναι κατά κανόνα ενσωματωμένα στη δράση με ρεαλιστικό τρόπο και τραγουδιούνται πάντα σε μελωδίες δημοτικές ή δημοτικοφανείς, αλλά ποτέ ευρωπαϊκές. Αντίθετα με το κωμειδύλλιο, στο δραματικό ειδύλλιο τα τραγούδια είναι ενταγμένα στη δράση με ρεαλιστικό τρόπο (Χατζηπανταζής 2002). Μεταξύ αυτών που ανέβηκαν στην αθηναϊκή σκηνή της εποχής είναι... Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας του Δημητρίου Κορομηλά, πεντάπρακτο δραματικό ειδύλλιο σε μουσική Ανδρέα Σάιλερ, παίχτηκε το 1894 [;] από τον θίασο «Μένανδρος»". Σύμφωνα με το Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, ομάδα του οποίου εντόπισε το έργο στη στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης και το ψηφιοποίησε, το έμμετρο δραματικό ειδύλλιο "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας" "μετ' ασμάτων εις πέντε πράξεις " πρωτοπαρουσιάστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1891 στο θέατρο "Βέρδη" της Κωνσταντινούπολης από τον [περιοδεύοντα ελληνικό] θίασο [των Αθηνών "Μένανδρο"] της οικογένειας Ταβουλάρη. Είναι εμπνευσμένο από το ποίημα του Γ.[Γεωργίου] Ζαλοκώστα, Το φίλημα [Μια βοσκοπούλα αγάπησα]", το οποίο δημοσιεύτηκε το 1851. Η μελοποίηση του ποιήματος, η οποία συμπεριλήφθηκε στο έργο, όπως άλλωστε και (στην ορχηστρική της εκδοχή) στην ηχογράφηση, γνώρισε μεγάλη επιτυχία ενώ παραμένει αδιευκρίνιστη η ταυτότητα του συνθέτη και η προέλευση της μουσικής (ιταλική καντάδα του 19ου αιώνα, δημοτικό τραγούδι, σεφαραδίτικο κ.ά.). "Το τραγούδι της παράστασης υπήρξε τόσο δημοφιλές ώστε το όνομα του ποιητή και του συνθέτη ξεχάστηκαν και το άσμα θεωρήθηκε παλιό λαϊκό ελληνικό τραγούδι ή ως και πριν από λίγα χρόνια "αθηναϊκή καντάδα", σημειώνει στον πρόλογο του στη συναυλία σεφαραδίτικων λαϊκών τραγουδιών που δόθηκε τον Μάρτιο του 1992 ο καθηγητής του ΑΠΘ Ξενοφών Κοκόλης.

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Οργανικό
Ερμηνευτής:
Οργανικό
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Φιλαρμονική Δήμου Πειραιώς
Χρονολογία Ηχογράφησης:
1907-1908
Τόπος Ηχογράφησης:
Αθήνα
Εκδότης:
Odeon
Αριθμός Καταλόγου/Σειράς:
No-65074
Αριθμός Μήτρας:
GX-96
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:39
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Odeon_65074_OAgapitikosTisVoskopoulas_I
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας Ι", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=5170

Πιθανώς πρόκειται για τη μουσική που συνέθεσε ο Ανδρέας Σάιλερ για το ομώνυμο έμμετρο δραματικό ειδύλλιο που έγραψε ο Δημήτρης Κορομηλάς το 1890. Σύμφωνα με όσα γράφει η Μαρία Μπαρμπάκη στο σύγγραμμά της "Όψεις της μουσικής ζωής στα ελληνικά αστικά κέντρα το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα", Κεφ. 4 "Η μουσική στο ελληνικό θέατρο το β΄μισό του 19ου αιώνα" ([ηλεκτρ. βιβλ.] Εκδόσεις Κάλλιπος, Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών): "Παράλληλα με τα κωμειδύλλια και τις κωμωδίες παρουσιάζεται από σκηνής το είδος του δραματικού ειδύλλιου, στο οποίο πολλές φορές ενσωματώνεται μουσική. Το δραματικό ειδύλλιο είναι πάντα έμμετρο σε αντίθεση με το κωμειδύλλιο που είναι σε πεζό λόγο. Περιέχει πολύ περιορισμένο αριθμό τραγουδιών, τα οποία είναι κατά κανόνα ενσωματωμένα στη δράση με ρεαλιστικό τρόπο και τραγουδιούνται πάντα σε μελωδίες δημοτικές ή δημοτικοφανείς, αλλά ποτέ ευρωπαϊκές. Αντίθετα με το κωμειδύλλιο, στο δραματικό ειδύλλιο τα τραγούδια είναι ενταγμένα στη δράση με ρεαλιστικό τρόπο (Χατζηπανταζής 2002). Μεταξύ αυτών που ανέβηκαν στην αθηναϊκή σκηνή της εποχής είναι... Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας του Δημητρίου Κορομηλά, πεντάπρακτο δραματικό ειδύλλιο σε μουσική Ανδρέα Σάιλερ, παίχτηκε το 1894 [;] από τον θίασο «Μένανδρος»". Σύμφωνα με το Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, ομάδα του οποίου εντόπισε το έργο στη στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης και το ψηφιοποίησε, το έμμετρο δραματικό ειδύλλιο "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας" "μετ' ασμάτων εις πέντε πράξεις " πρωτοπαρουσιάστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1891 στο θέατρο "Βέρδη" της Κωνσταντινούπολης από τον [περιοδεύοντα ελληνικό] θίασο [των Αθηνών "Μένανδρο"] της οικογένειας Ταβουλάρη. Είναι εμπνευσμένο από το ποίημα του Γ.[Γεωργίου] Ζαλοκώστα, Το φίλημα [Μια βοσκοπούλα αγάπησα]", το οποίο δημοσιεύτηκε το 1851. Η μελοποίηση του ποιήματος, η οποία συμπεριλήφθηκε στο έργο, όπως άλλωστε και (στην ορχηστρική της εκδοχή) στην ηχογράφηση, γνώρισε μεγάλη επιτυχία ενώ παραμένει αδιευκρίνιστη η ταυτότητα του συνθέτη και η προέλευση της μουσικής (ιταλική καντάδα του 19ου αιώνα, δημοτικό τραγούδι, σεφαραδίτικο κ.ά.). "Το τραγούδι της παράστασης υπήρξε τόσο δημοφιλές ώστε το όνομα του ποιητή και του συνθέτη ξεχάστηκαν και το άσμα θεωρήθηκε παλιό λαϊκό ελληνικό τραγούδι ή ως και πριν από λίγα χρόνια "αθηναϊκή καντάδα", σημειώνει στον πρόλογο του στη συναυλία σεφαραδίτικων λαϊκών τραγουδιών που δόθηκε τον Μάρτιο του 1992 ο καθηγητής του ΑΠΘ Ξενοφών Κοκόλης.

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Οργανικό
Ερμηνευτής:
Οργανικό
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Φιλαρμονική Δήμου Πειραιώς
Χρονολογία:
1907-1908
Τόπος:
Αθήνα
Εκδότης:
Odeon
Αριθμός Σειράς:
No-65074
Αριθμός Μήτρας:
GX-96
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:39
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Odeon_65074_OAgapitikosTisVoskopoulas_I
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας Ι", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=5170

Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης