Η παραστρατημένη

Η Γαρυφαλλιά Παπαμάρκου στην εργασία «Πορνεία, σεξουαλικότητα και γυναικεία χειραφέτηση στις 78 στροφές – Το φύλο στο Μεσοπόλεμο μέσα από τα τεκμήρια του Εικονικού Μουσείου Αρχείου Κουνάδη», την οποία εκπόνησε στο πλαίσιο του προγράμματος υποτροφιών του Αρχείου Κουνάδη, κατατάσσει το τραγούδι, μαζί με τα Ποιος με θέλει και Σεβιλιάνα, στα "Της πορνείας", παραθέτει τους στίχους και σχολιάζει:

"Μια βραδιά σ’ ένα σοκάκι πληγωμένη
Βρήκα μια μικρούλα παραστρατημένη
Που πουλούσε το κορμί της στους διαβάτες
Περιμένοντας στους δρόμους και στις στράτες
Κάποιον νέο, κάποιο γέρο, κάποιον που να πουληθεί
Την επήρα στο σπιτάκι μου μαζί μου
Κι ό,τι είχα και δεν είχα τα ξοδεύω να σωθεί
Την ψυχή μου της χαρίζω, τη ζωή μου

Την αγάπησα την παραστρατημένη
Που την ήβρα στο σοκάκι πληγωμένη
Μια βραδιά, μια νύχτα μαύρη, πίσσα νυχτιά
Και μια φεγγαρολουσμένη νύχτα γλυκιά
Δεν την ήβρα, πάλι έφυγε και πάει
Του φονιά της η αγκάλη την τραβάει
Κι από τότε μ’ έναν πόνο
τραγουδώ και λιώνω
Για μια άσπλαχνη καρδιά

Σχόλια: Με βάση τους στίχους των παραπάνω τραγουδιών η βασική παρατήρηση που προκύπτει είναι ότι η εκδιδόμενη γυναίκα οδηγήθηκε στην πορνεία όχι από προσωπική επιλογή, αλλά έπειτα από την εκμετάλλευση ενός αγαπητικού, ο οποίος έπαιζε το ρόλο του προαγωγού. Σε κάθε περίπτωση, η πορνεία δεν σχετίζεται με την σεξουαλική επιθυμία, αλλά αποτελεί την έσχατη λύση μιας κοινωνικά και οικονομικά εξαθλιωμένης γυναίκας. Συνεπώς, οι ηρωίδες των παραπάνω τραγουδιών δεν είναι γυναίκες χειραφετημένες που ορίζουν οι ίδιες το σώμα τους, αλλά γίνονται εμπόρευμα στα χέρια ενός άντρα. Αυτό παραιτείται και στα τρία τραγούδια, τόσο στο Ποιος με θέλει, όπου η ίδια η ηρωίδα αφηγείται την εμπλοκή της στην πορνεία, λόγω του αγαπητικού της, λέγοντας χαρακτηριστικά

«Κάποιος με πλάνεψε μ’ αισθήματα
Για ‘κείνους πάντα είμαστε θύματα»,

όσο και στα άλλα δύο, όπου επικρατεί η τριτοπρόσωπη αφήγηση. Στη Σεβιλιάνα, η ιστορία της πόρνης γίνεται γνωστή μέσω της ερμηνεύτριας που τραγουδά ότι,

«Μα ένας νιός την πλανεύει, και την καρδούλα της κλέβει
Τα δυο του μάτια τα πλάνα, μ΄ έρωτα φλόγα φιλά
Όμως αυτός τη γελάει, φεύγει και πια δε γυρνάει»

ενώ στην Παραστρατημένη, ο ερμηνευτής εξομολογείται τον ερωτά του για μια «κοινή» γυναίκα, την οποία όσο και αν προσπάθησε να σώσει, εκείνη επιλέγει να γυρίσει πίσω στον προαγωγό της

«Δεν την ήβρα, πάλι έφυγε και πάει, του φονιά της η αγκάλη την τραβάει»,

πιθανόν από φόβο. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι οι εκδιδόμενες της εποχής αδυνατούσαν να ξεφύγουν από την πορνεία, λόγω της αδυναμίας τους να υψώσουν το ανάστημά τους, εξαιτίας των κοινωνικών στερεότυπων της εποχής, που ήθελαν τη γυναίκα υποδεέστερη του άντρα και κατά συνέπεια υποχείριό του".
Για ερευνητικούς λόγους έχει αναρτηθεί και η επανέκδοση της ηχογράφησης από την Columbia Ελλάδας με αριθμό DG-2099.

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Φαλτάιτς Κώστας
Ερμηνευτής:
Επιτροπάκης Πέτρος, Ευθυμιάδου Χριστίνα
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Ορχήστρα Columbia
Διεύθυνση Ορχήστρας:
Κωνσταντινίδης Γρηγόρης
Χρονολογία Ηχογράφησης:
1934
Τόπος Ηχογράφησης:
Αθήνα
Γλώσσα:
Ελληνικά
Χορός:
Ταγκό
Εκδότης:
Columbia Ελλάδος
Αριθμός Καταλόγου/Σειράς:
D.G. 2044
Αριθμός Μήτρας:
C.G. 846
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:27
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_DG2044_IParastratimeni
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η παραστρατημένη", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=10021

Η Γαρυφαλλιά Παπαμάρκου στην εργασία «Πορνεία, σεξουαλικότητα και γυναικεία χειραφέτηση στις 78 στροφές – Το φύλο στο Μεσοπόλεμο μέσα από τα τεκμήρια του Εικονικού Μουσείου Αρχείου Κουνάδη», την οποία εκπόνησε στο πλαίσιο του προγράμματος υποτροφιών του Αρχείου Κουνάδη, κατατάσσει το τραγούδι, μαζί με τα Ποιος με θέλει και Σεβιλιάνα, στα "Της πορνείας", παραθέτει τους στίχους και σχολιάζει:

"Μια βραδιά σ’ ένα σοκάκι πληγωμένη
Βρήκα μια μικρούλα παραστρατημένη
Που πουλούσε το κορμί της στους διαβάτες
Περιμένοντας στους δρόμους και στις στράτες
Κάποιον νέο, κάποιο γέρο, κάποιον που να πουληθεί
Την επήρα στο σπιτάκι μου μαζί μου
Κι ό,τι είχα και δεν είχα τα ξοδεύω να σωθεί
Την ψυχή μου της χαρίζω, τη ζωή μου

Την αγάπησα την παραστρατημένη
Που την ήβρα στο σοκάκι πληγωμένη
Μια βραδιά, μια νύχτα μαύρη, πίσσα νυχτιά
Και μια φεγγαρολουσμένη νύχτα γλυκιά
Δεν την ήβρα, πάλι έφυγε και πάει
Του φονιά της η αγκάλη την τραβάει
Κι από τότε μ’ έναν πόνο
τραγουδώ και λιώνω
Για μια άσπλαχνη καρδιά

Σχόλια: Με βάση τους στίχους των παραπάνω τραγουδιών η βασική παρατήρηση που προκύπτει είναι ότι η εκδιδόμενη γυναίκα οδηγήθηκε στην πορνεία όχι από προσωπική επιλογή, αλλά έπειτα από την εκμετάλλευση ενός αγαπητικού, ο οποίος έπαιζε το ρόλο του προαγωγού. Σε κάθε περίπτωση, η πορνεία δεν σχετίζεται με την σεξουαλική επιθυμία, αλλά αποτελεί την έσχατη λύση μιας κοινωνικά και οικονομικά εξαθλιωμένης γυναίκας. Συνεπώς, οι ηρωίδες των παραπάνω τραγουδιών δεν είναι γυναίκες χειραφετημένες που ορίζουν οι ίδιες το σώμα τους, αλλά γίνονται εμπόρευμα στα χέρια ενός άντρα. Αυτό παραιτείται και στα τρία τραγούδια, τόσο στο Ποιος με θέλει, όπου η ίδια η ηρωίδα αφηγείται την εμπλοκή της στην πορνεία, λόγω του αγαπητικού της, λέγοντας χαρακτηριστικά

«Κάποιος με πλάνεψε μ’ αισθήματα
Για ‘κείνους πάντα είμαστε θύματα»,

όσο και στα άλλα δύο, όπου επικρατεί η τριτοπρόσωπη αφήγηση. Στη Σεβιλιάνα, η ιστορία της πόρνης γίνεται γνωστή μέσω της ερμηνεύτριας που τραγουδά ότι,

«Μα ένας νιός την πλανεύει, και την καρδούλα της κλέβει
Τα δυο του μάτια τα πλάνα, μ΄ έρωτα φλόγα φιλά
Όμως αυτός τη γελάει, φεύγει και πια δε γυρνάει»

ενώ στην Παραστρατημένη, ο ερμηνευτής εξομολογείται τον ερωτά του για μια «κοινή» γυναίκα, την οποία όσο και αν προσπάθησε να σώσει, εκείνη επιλέγει να γυρίσει πίσω στον προαγωγό της

«Δεν την ήβρα, πάλι έφυγε και πάει, του φονιά της η αγκάλη την τραβάει»,

πιθανόν από φόβο. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι οι εκδιδόμενες της εποχής αδυνατούσαν να ξεφύγουν από την πορνεία, λόγω της αδυναμίας τους να υψώσουν το ανάστημά τους, εξαιτίας των κοινωνικών στερεότυπων της εποχής, που ήθελαν τη γυναίκα υποδεέστερη του άντρα και κατά συνέπεια υποχείριό του".
Για ερευνητικούς λόγους έχει αναρτηθεί και η επανέκδοση της ηχογράφησης από την Columbia Ελλάδας με αριθμό DG-2099.

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Φαλτάιτς Κώστας
Ερμηνευτής:
Επιτροπάκης Πέτρος, Ευθυμιάδου Χριστίνα
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Ορχήστρα Columbia
Διεύθυνση Ορχήστρας:
Κωνσταντινίδης Γρηγόρης
Χρονολογία:
1934
Τόπος:
Αθήνα
Γλώσσα:
Ελληνικά
Χορός:
Ταγκό
Εκδότης:
Columbia Ελλάδος
Αριθμός Σειράς:
D.G. 2044
Αριθμός Μήτρας:
C.G. 846
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:27
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_DG2044_IParastratimeni
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Η παραστρατημένη", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=10021

Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης