Σεβιλιάνα

Προέρχεται από την επιθεώρηση "Συλλαλητήριο", των Γιώργου Ασημακόπουλου - Δημήτρη Γιαννουκάκη - Γρηγόρη Κωνσταντινίδη, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε το 1932 από τον θίασο Σταύρου Ιατρίδη - Κυριάκου Μαυρέα - Γιάννη Σύλβα.
Η Γαρυφαλλιά Παπαμάρκου στην εργασία «Πορνεία, σεξουαλικότητα και γυναικεία χειραφέτηση στις 78 στροφές – Το φύλο στο Μεσοπόλεμο μέσα από τα τεκμήρια του Εικονικού Μουσείου Αρχείου Κουνάδη», την οποία εκπόνησε στο πλαίσιο του προγράμματος υποτροφιών του Αρχείου Κουνάδη, κατατάσσει το τραγούδι, μαζί με τα Ποιος με θέλει και Η παραστρατημένη, στα "Της πορνείας", παραθέτει τους στίχους και σχολιάζει:

"Στην ανθισμένη Σεβίλη
ένα ανοιξιάτικο δείλι
Μια μαυρομάτα Σπανιόλα
γιούλια και βιόλες πουλά
Όλοι της δίνουν παλάτια
για τα δυο μαύρα της μάτια
Μα η μικρούλα η μαργιόλα
φεύγει γελώντας τρελά

Λουλούδια πουλώ μυρωμένα
γαζίες, βιολέτες και κρίνα
Μου μοιάζουν κι αυτά σαν κι εμένα
το κορμί μου εγώ δεν πουλώ
Γι’ αγάπη μιλούν τα λουλούδια
γυρεύω κι εγώ σαν κι εκείνα
Ν’ ακούσω αγάπης τραγούδια
κι ένα χάδι να νιώσω απαλό


Μα ένας νιος την πλανεύει
και την καρδούλα της κλέβει
Τα δυο του μάτια τα πλάνα
μ' έρωτα φλόγα φιλά
Όμως αυτός τη γελάει
φεύγει και πια δε γυρνάει
Και η μικρή Σεβιλιάνα
λουλούδια πάλι πουλά


Λουλούδια πουλώ μυρωμένα
γαζίες, βιολέτες και κρίνα
Μα πάρτε μαζί τους κι εμένα
το κορμί μου εγώ σας πουλώ
Πουλιέμαι για μια νύχτα μόνο
λουλούδι κι εγώ σαν κι εκείνα
Ζητώ να ξεχάσω τον πόνο
σ' ένα πλάνο μεθύσι τρελό


Πουλιέμαι για μια νύχτα μόνο
με ψεύτικα αγάπης τραγούδια
Ζητώ να ξεχάσω τον πόνο
σ' ένα πλάνο μεθύσι τρελό


Σχόλια: Με βάση τους στίχους των παραπάνω τραγουδιών η βασική παρατήρηση που προκύπτει είναι ότι η εκδιδόμενη γυναίκα οδηγήθηκε στην πορνεία όχι από προσωπική επιλογή, αλλά έπειτα από την εκμετάλλευση ενός αγαπητικού, ο οποίος έπαιζε το ρόλο του προαγωγού. Σε κάθε περίπτωση, η πορνεία δεν σχετίζεται με την σεξουαλική επιθυμία, αλλά αποτελεί την έσχατη λύση μιας κοινωνικά και οικονομικά εξαθλιωμένης γυναίκας. Συνεπώς, οι ηρωίδες των παραπάνω τραγουδιών δεν είναι γυναίκες χειραφετημένες που ορίζουν οι ίδιες το σώμα τους, αλλά γίνονται εμπόρευμα στα χέρια ενός άντρα. Αυτό παραιτείται και στα τρία τραγούδια, τόσο στο Ποιος με θέλει, όπου η ίδια η ηρωίδα αφηγείται την εμπλοκή της στην πορνεία, λόγω του αγαπητικού της, λέγοντας χαρακτηριστικά

«Κάποιος με πλάνεψε μ’ αισθήματα
Για ‘κείνους πάντα είμαστε θύματα»,

όσο και στα άλλα δύο, όπου επικρατεί η τριτοπρόσωπη αφήγηση. Στη Σεβιλιάνα, η ιστορία της πόρνης γίνεται γνωστή μέσω της ερμηνεύτριας που τραγουδά ότι,

«Μα ένας νιός την πλανεύει, και την καρδούλα της κλέβει
Τα δυο του μάτια τα πλάνα, μ' έρωτα φλόγα φιλά
Όμως αυτός τη γελάει, φεύγει και πια δε γυρνάει»

ενώ στην Παραστρατημένη, ο ερμηνευτής εξομολογείται τον ερωτά του για μια «κοινή» γυναίκα, την οποία όσο και αν προσπάθησε να σώσει, εκείνη επιλέγει να γυρίσει πίσω στον προαγωγό της

«Δεν την ήβρα, πάλι έφυγε και πάει, του φονιά της η αγκάλη την τραβάει»,

πιθανόν από φόβο. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι οι εκδιδόμενες της εποχής αδυνατούσαν να ξεφύγουν από την πορνεία, λόγω της αδυναμίας τους να υψώσουν το ανάστημά τους, εξαιτίας των κοινωνικών στερεότυπων της εποχής, που ήθελαν τη γυναίκα υποδεέστερη του άντρα και κατά συνέπεια υποχείριό του".

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Συράκος Π.
Ερμηνευτής:
Ιατρίδου Σωτηρία
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Μεγάλη ορχήστρα
Διεύθυνση Ορχήστρας:
Κωνσταντινίδης Γρηγόρης
Χρονολογία Ηχογράφησης:
1932
Τόπος Ηχογράφησης:
Αθήνα
Γλώσσα:
Ελληνικά
Χορός:
Ταγκό
Εκδότης:
Columbia Ελλάδος
Αριθμός Καταλόγου/Σειράς:
D.G. 261
Αριθμός Μήτρας:
W.G. 488
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:08
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_DG261_Seviliana
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Σεβιλιάνα", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=9862

Προέρχεται από την επιθεώρηση "Συλλαλητήριο", των Γιώργου Ασημακόπουλου - Δημήτρη Γιαννουκάκη - Γρηγόρη Κωνσταντινίδη, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε το 1932 από τον θίασο Σταύρου Ιατρίδη - Κυριάκου Μαυρέα - Γιάννη Σύλβα.
Η Γαρυφαλλιά Παπαμάρκου στην εργασία «Πορνεία, σεξουαλικότητα και γυναικεία χειραφέτηση στις 78 στροφές – Το φύλο στο Μεσοπόλεμο μέσα από τα τεκμήρια του Εικονικού Μουσείου Αρχείου Κουνάδη», την οποία εκπόνησε στο πλαίσιο του προγράμματος υποτροφιών του Αρχείου Κουνάδη, κατατάσσει το τραγούδι, μαζί με τα Ποιος με θέλει και Η παραστρατημένη, στα "Της πορνείας", παραθέτει τους στίχους και σχολιάζει:

"Στην ανθισμένη Σεβίλη
ένα ανοιξιάτικο δείλι
Μια μαυρομάτα Σπανιόλα
γιούλια και βιόλες πουλά
Όλοι της δίνουν παλάτια
για τα δυο μαύρα της μάτια
Μα η μικρούλα η μαργιόλα
φεύγει γελώντας τρελά

Λουλούδια πουλώ μυρωμένα
γαζίες, βιολέτες και κρίνα
Μου μοιάζουν κι αυτά σαν κι εμένα
το κορμί μου εγώ δεν πουλώ
Γι’ αγάπη μιλούν τα λουλούδια
γυρεύω κι εγώ σαν κι εκείνα
Ν’ ακούσω αγάπης τραγούδια
κι ένα χάδι να νιώσω απαλό


Μα ένας νιος την πλανεύει
και την καρδούλα της κλέβει
Τα δυο του μάτια τα πλάνα
μ' έρωτα φλόγα φιλά
Όμως αυτός τη γελάει
φεύγει και πια δε γυρνάει
Και η μικρή Σεβιλιάνα
λουλούδια πάλι πουλά


Λουλούδια πουλώ μυρωμένα
γαζίες, βιολέτες και κρίνα
Μα πάρτε μαζί τους κι εμένα
το κορμί μου εγώ σας πουλώ
Πουλιέμαι για μια νύχτα μόνο
λουλούδι κι εγώ σαν κι εκείνα
Ζητώ να ξεχάσω τον πόνο
σ' ένα πλάνο μεθύσι τρελό


Πουλιέμαι για μια νύχτα μόνο
με ψεύτικα αγάπης τραγούδια
Ζητώ να ξεχάσω τον πόνο
σ' ένα πλάνο μεθύσι τρελό


Σχόλια: Με βάση τους στίχους των παραπάνω τραγουδιών η βασική παρατήρηση που προκύπτει είναι ότι η εκδιδόμενη γυναίκα οδηγήθηκε στην πορνεία όχι από προσωπική επιλογή, αλλά έπειτα από την εκμετάλλευση ενός αγαπητικού, ο οποίος έπαιζε το ρόλο του προαγωγού. Σε κάθε περίπτωση, η πορνεία δεν σχετίζεται με την σεξουαλική επιθυμία, αλλά αποτελεί την έσχατη λύση μιας κοινωνικά και οικονομικά εξαθλιωμένης γυναίκας. Συνεπώς, οι ηρωίδες των παραπάνω τραγουδιών δεν είναι γυναίκες χειραφετημένες που ορίζουν οι ίδιες το σώμα τους, αλλά γίνονται εμπόρευμα στα χέρια ενός άντρα. Αυτό παραιτείται και στα τρία τραγούδια, τόσο στο Ποιος με θέλει, όπου η ίδια η ηρωίδα αφηγείται την εμπλοκή της στην πορνεία, λόγω του αγαπητικού της, λέγοντας χαρακτηριστικά

«Κάποιος με πλάνεψε μ’ αισθήματα
Για ‘κείνους πάντα είμαστε θύματα»,

όσο και στα άλλα δύο, όπου επικρατεί η τριτοπρόσωπη αφήγηση. Στη Σεβιλιάνα, η ιστορία της πόρνης γίνεται γνωστή μέσω της ερμηνεύτριας που τραγουδά ότι,

«Μα ένας νιός την πλανεύει, και την καρδούλα της κλέβει
Τα δυο του μάτια τα πλάνα, μ' έρωτα φλόγα φιλά
Όμως αυτός τη γελάει, φεύγει και πια δε γυρνάει»

ενώ στην Παραστρατημένη, ο ερμηνευτής εξομολογείται τον ερωτά του για μια «κοινή» γυναίκα, την οποία όσο και αν προσπάθησε να σώσει, εκείνη επιλέγει να γυρίσει πίσω στον προαγωγό της

«Δεν την ήβρα, πάλι έφυγε και πάει, του φονιά της η αγκάλη την τραβάει»,

πιθανόν από φόβο. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι οι εκδιδόμενες της εποχής αδυνατούσαν να ξεφύγουν από την πορνεία, λόγω της αδυναμίας τους να υψώσουν το ανάστημά τους, εξαιτίας των κοινωνικών στερεότυπων της εποχής, που ήθελαν τη γυναίκα υποδεέστερη του άντρα και κατά συνέπεια υποχείριό του".

Δημιουργός:
Στιχουργός:
Συράκος Π.
Ερμηνευτής:
Ιατρίδου Σωτηρία
Ορχήστρα-Εκτελεστές:
Μεγάλη ορχήστρα
Διεύθυνση Ορχήστρας:
Κωνσταντινίδης Γρηγόρης
Χρονολογία:
1932
Τόπος:
Αθήνα
Γλώσσα:
Ελληνικά
Χορός:
Ταγκό
Εκδότης:
Columbia Ελλάδος
Αριθμός Σειράς:
D.G. 261
Αριθμός Μήτρας:
W.G. 488
Διάρκεια Ηχογραφήματος:
3:08
Θέση Ηχογραφήματος:
Δισκοθήκη Αρχείου Κουνάδη
Μορφή:
Δίσκος 10'' (25 εκατοστών)
Πηγή:
Αρχείο Κουνάδη
Αναγνωριστικό:
Col_DG261_Seviliana
Δικαιώματα:
cc
Παραπομπή:
Αρχείο Κουνάδη, "Σεβιλιάνα", 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=9862

Σχετικά τεκμήρια

Δείτε επίσης